შენს კალთებზე სიმშვიდეს ვეძებ, -
ვეღარ გავუძელ მღელვარე თბილისს.
ახლა თოვლივით ვილევი მზეზე
და მომდევს ქარი შორი აპრილის.
ყრუ მდუმარებას ყოველმხრივ ისვრის
შენი დღეები ამწვანებული.
მოვედი შენთან თბილისის ნისლით
და ღამეებით გაწვალებული.
ო, ლოცვით სული აქაც აივსო,
ისევ ავყევი დამღუპველ ვნებას.
და შენ სივრცეზე, მე, ქუთაისო,
ველი სხვანაირ დღის გათენებას.
ავალ კიბეზე და მე მივმართავ
ბაგრატის ტაძრის მაღალ ნანგრევებს:
რომ ჩემი სული ფერფლია მართლა,
რომ გული სევდას აქაც აგროვებს.
ღამდება ასე, დაეცა წვიმა,
და მოდის ფიქრი, როგორც ღრუბელი.
უამინდობამ მე დამამძიმა
და ისევ მელის გზა დამღუპველი.
ახლაც სიმშვიდე არ მეკარება,
მე აქაც ბევრი ღამე ვათიე.
ო, ქუთაისო, ეს მწუხარება
და ეს ტირილი შენ მაპატიე
მშვენიერო ქუთაისო,
სავარდო და სამაისო!
ვინ ყოფილა შენი მავნე,
გულს ეკალი რომ დაგისო?
შენი ციხე-გალავანი ,
ბევრჯერ სისხლით განაბანი,
მიწასთან ვინ გაგისწორა,
ერთხელ მტკიცე, ახოვანი?
თავს დაგყურებ აოხრებულს
ქვით და ეკლით რომ ივსებ გულს!
ვეღარ ვხედავ ოქროს ჩარდახს,
ერთ დროს განთქმულს და დიდებულს!
ეგ ფაზისი თავმომწონი,
სახეცვლილი დღეს რიონი,
გულამღვრევი თ-რას ბუტბუტებს,
გადასული დროს მომგონი?
აგონდება ოქროს კრავი,
ვით ქონება რამ უძრავი?
და მრისხანე ზვირთებზედაც
არგო,-ფრთხილა დ მომცურავი?
შიგ იაზონ ელინებით,
ვერ შემრთველი სურვილ-ნებით,
მედეიას მომპარავი
მედიასვე მანქანებით?
სადღა არის ოქროს სილა?
შლამ-ტალახით ამოვსილა!..
მწუხრის ზეწარს დაუფარავს
მაგის მზე და მაგის დილა!..
გარბის შენგან მგლოვიარე!
ცრემლით ირწყვის არემარე
და-შავ-ზღვასვ ე შეჰღრიალებს:
„ჩემი ტანჯვა მიიბარე!“
მაგრამ, ჩემო ქუთაისო,
ძალით სხვასთან შენათვისო!
მოთმინება!.. მოთმინება!..
სევდით გული არ აივსო!..
ვით ქონება რამ უძრავი?
და მრისხანე ზვირთებზედაც
არგო,-ფრთხილა დ მომცურავი?
შიგ იაზონ ელინებით,
ვერ შემრთველი სურვილ-ნებით,
მედეიას მომპარავი
მედიასვე მანქანებით?
სადღა არის ოქროს სილა?
შლამ-ტალახით ამოვსილა!..
მწუხრის ზეწარს დაუფარავს
მაგის მზე და მაგის დილა!..
გარბის შენგან მგლოვიარე!
ცრემლით ირწყვის არემარე
და-შავ-ზღვასვ ე შეჰღრიალებს:
„ჩემი ტანჯვა მიიბარე!“
მაგრამ, ჩემო ქუთაისო,
ძალით სხვასთან შენათვისო!
მოთმინება!.. მოთმინება!..
სევდით გული არ აივსო!..
ჯაჭვის ხიდი, ჩვენი ხიდი, ჯაჭვი რაჭა-იმერეთის , ზედ სიცოცხლე ცეკვით მიდის ბალღობი დან - სიბერემდის.
მ ის ქვეშ ახლა მეტივეთა მეტი ვური აღარ ისმის, ნეტავ ლექსიც მეტი მეთქვა მეტივე თა საკადრისი.
ამ ხიდიდან გავჩნდებოდი ა თი კაცის საფარავში, რი ონს ზურგზე ვახტებოდი, რო გორც ლურჯას ფაფარაშლილს.
წლები მდორედ არ წამსვლია და ვერც ახლა გავხდი დინჯი. წყალს ვტაცებდი აბაზიანს, ვით მყვინთავი ზანგის ბიჭი.
ვიღაც მიხმობს, გადახტიო, - წყალი როგორც გაკრთობს, კაცო! გადახტი ო, ყაჩაღ რიონს რომ ბალღობაც გამოსტაცო.
ჯა ჭვის ხიდი, ჩვენი ხიდი, ჯაჭვი რაჭა-იმერეთის , ზედ სიცოცხლე ცეკვით მიდის ბალღობი დან - სიბერემდის.
ხალხოო გთხოვტ ტუ რამე კარგი ლექსები გაქვთ ქუთაისზე გამომიგზავნოთ (giorgi01@hotmail.co.uk) ან დაცეროთ აქ კომენტარებში.
sagol dzz dzz magari sitea nu ravi kutaisi magrad miyvars ik davibade agrad menatrebian ikit yvela magram am tbiliss ras ercit akac dzz magari xalxia da vapse nu gamoarcevt ra orive sakartvelos kutxea xo da sakartvelo mgoni yvelas gviyvars da ar unda davacalkeot egre araaa:) miyt yvela aba he
ქუთაისში ქარი იცის, გაგხდის ქარის უნახავს! პურს გატეხავს მასპინძელი- მომსვლელ სტუმარს უნახავს სიხუმელი კაცი იბრძვის, გაგხდის ბრძოლის უნახავს . საქართველო მას სიზმაეშიც ერთიანი უნახავს. ტატო მოქრის თბილისიდან, მოაქროლებს მერანს. საქართველოს თუ უჭ ირდა- მივწვდომივართ მწვერვალს თელაველი კაცი მღერის გაგხდის კაცის უნახავს ღვინოს არ სვამს,გაშრაყელი- მომსვლელ სტუმარს უნახავს, საქართველო ზღაპარია, სიზმარში რომ გინახავს და ქართველიც მის სიყვარულს მარად გულში ინახავს.
ისევ ქუთაისში მინდა ქუთაისი ისე მიყვარს- ლამის ქვებზე დავენარცხო, მასთან განშორების დარდი მე მაშფოთებს,გესმით,ხალხო? იქნებ ისევ გავჩნდე ქვეყნად და მეორედ დავიბადო ისევ ქუთაისში მინდა ბაღის თავში ვიდგე მარტო. თუ მეორედ გავჩნდი ქვეყნად, აბა,როგორ არ ვიდარდო? ვაიმე,მე,თუ სხვა ქალაქში, სხვა ქუჩაზე დავიბადო. არა, მაშინ მირჩევნია, მკვდარი მერქვას თუნდაც კრული და ჩემს შწცანდობარს სვამდეს ყველა კაი ქუთათური.
2007-08-23
12.SAFISHXIELI MARI
xalxno me vimyofebi safrangetshi ukve 8 celia..qutaisi sascaulat m e n a t r e b aaaaaaaaa!! movikitxav qutaiss didi siyvaruliiiiit da didi monatrebiiiiiiit, miyvarxart qutaisleboooooooooo gaixareeeeeeeeeeeeeeeeeeeeeeeeeeeeeet..gkocniiiit
ქუთაისისთვის ყველა ქალაქი როდია ასე სიყვარულით და იმედით სავსე, ჩემო ქალაქო,ლხენით ამავსე! ბევრს უმღერია თავის ქალაქზე. ქუთაისლობა მეამაყება, ქუთაისელი მქვია სახელად, გულის სიღრმეში ყველას გაყვება მისი ტრფიალი- სული ამხელა დამიკოცნია მისი ჭადრები ქედი მიხრია მისი მისი მიწისთვის, როგორც ცისკარი,გავიბადრები და ავმაღლდები ქუთაისისთვის.
ქუთაისის ქუჩებს ქუთაისის ქუჩებს ვეტრფი,რა ვქნა, არ იქნება,რომ არ გითხრათ,არ ვთქვა, გაუმხელელს ვერ წავიღებ ამ დარდს- სხვა ეჩხი აქვს ქუთაისურ ავდარს. მოდითზმებო,გაუმარჯოს ქალაქს! სადაც უცხოც სიყვარულით მღერის. კარს არ კეტავს აქ არავინ,არა! მასპინზელი მუდამ სტუმარს ელის. ქუთაისურ დილას ვეტრპი ზლიერ, აქ საღამოც საოცარი იცის. ქუთაისო,ტრპუბით გადამრიე მადლიანი ძენი ცის და მიწის! ჩემი ხარ და ძენი ვიყო,მინდა, შენ ხარ ჩემი საოცნებო,წმინდა, შენს ქუჩებში სული გამიპრინდა. ჩემი ხარ და შენთან ვიყო მინდა. ჩავეხუტოთ ჩვენს აწმყოს და წარსულს, გადარეულ კვირტთა ტოვას გზაზე, მოვიგონებთ ბიჭებს გაღმა გასულს- ვარსკვლავებად რომ ბრწყინავენ ცაზე.